تمرین علمی برای جلوگیری از آسیب

علاوه بر تفاوت سنی، خطر ورزش به عوامل زیر نیز مرتبط است:

• رویداد ورزشی

  خطر آسیب استخوان، مفاصل و ماهیچه هنگام بازی با توپ و سایر فعالیت های خشونت آمیز زیاد است. به عنوان مثال، افرادی که برای مدت طولانی بسکتبال بازی می کنند، مفاصل اندام تحتانی و آسیب های عضلانی خواهند داشت. هنگام پیاده روی، دویدن، دوچرخه سواری و سایر فعالیت های هوازی، خطر ابتلا به سیستم قلبی عروقی بیشتر از سایر خطرات است.

• محیط خارجی

  در محیط سرد، استنشاق یا بازدم هوای سرد باعث کاهش ظرفیت تامین خون و اکسیژن قلب می شود که به راحتی باعث آریتمی و ایسکمی میوکارد می شود. همچنین باعث تضعیف هم افزایی عضلات اسکلتی، کاهش انعطاف پذیری مفاصل و مستعد پارگی و گرفتگی عضلات و تاندون می شود.
  

  دمای بالا و رطوبت محیط منجر به کم آبی، گرمازدگی و غش و در نتیجه خون غلیظ، افزایش بار خون و اکسیژن رسانی به قلب و از دست دادن سدیم، پتاسیم و کلسیم می شود که به راحتی گرفتگی می شود.

• زمان ورزش

  هر چه زمان ورزش طولانی تر باشد، خطر ابتلا به ورزش بیشتر می شود. علاوه بر این، برای افرادی که کم تحرکی طولانی مدت دارند، عملکرد فیزیکی آنها در سطح پایینی قرار دارد. هنگامی که آنها شروع به ورزش می کنند، تحمل تحریک حجم زیادی از فعالیت در مدت زمان کوتاه برای همه اندام ها دشوار است و مستعد ابتلا به ناهنجاری ها هستند.

به منظور انجام بهتر ورزش های سلامتی، امیدوارم بتوانیم موارد زیر را انجام دهیم:

• مقدار ورزش را به طور معقولی افزایش دهید

     راه افزایش معقول مقدار ورزش باید «آهسته»، «کمتر» و «سبک» باشد، یعنی فاصله زمانی افزایش مقدار ورزش عموماً بر حسب هفته است.

مقدار را زیاد افزایش ندهید و مقدار ورزش را تا 2-3 بار در هفته افزایش دهید. عمدتا برای افزایش فعالیت های بدنی با شدت کم یا متوسط.

• محیط ورزشی امن
  

ابتدا محل فعالیت باید ایمن باشد. مکان ورزشی ایده آل زمین بازی، مسیر تناسب اندام، پارک و اجتماع با پارک است.

دوم، آب و هوا باید برای ورزش مناسب باشد.

علاوه بر این، پوشیدن آن نیز مهم استپشتیبانی ورزشی.